"Van een helse relatie naar hechte vriendschap met lotgenoten"

Asha* vertelt over de relatie waarin ze drie jaar gevangen zat

Asha voltooide drie opleidingen en heeft een indrukwekkende CV. Met haar twee tienerkinderen heeft ze een ijzersterke band. Als je deze krachtige vrouw op straat tegenkomt, schat je haar zo tien jaar jonger. Je vermoedt zeker niet dat ze drie jaar lang vastzat in een gewelddadige relatie. Asha’s verhaal gaat over verregaande manipulatie, vernedering en intergenerationeel trauma. Maar het toont ook de helende kracht van open gesprekken en vriendschap.

* Om privacy- en veiligheidsredenen zijn de namen in dit artikel verzonnen.

EEN BREUK EN EEN BED

Asha had net een relatiebreuk achter de rug. Vijf jaar had ze met haar ex samengewoond en elkaars kinderen opgevoed. De liefde was groot. Maar het jeugdtrauma van haar ex, die opgroeide in een gewelddadig gezin, was dat ook. Uit elkaar gaan werd een moeizaam duw- en trekproces. Asha besloot de woning te verlaten. Ze nam een sabbatical na een drukke, verantwoordelijke baan waarvoor ze veel moest reizen. In die turbulente tijd ontmoette ze Will.

‘Ik had meubels nodig. Via Will kocht ik op Marktplaats een bed. Hij hielp me aan wat klusjes die ik op zelfstandige basis bleef doen. Hij vroeg me na een tijdje om samen een hapje te gaan eten. Zo begon het. Hij was charmant, mijn omgeving mocht hem wel. Hij hield van een drankje, maar dat leek niet problematisch.’

DE GROTE BESCHERMER

In de eerste maanden leek Will de stabielste van de twee. In de saleswereld was hij volgens Asha in staat om met zijn vlotte praatjes ‘op de noordpool koelkasten te verkopen’. Asha zat in een zoekende fase. Toen Asha’s ex moeilijk bleef doen over de verdeling van spullen, wierp Will zich op als redder in nood. Hij noemde Asha het slachtoffer van haar stalkende ex. Asha verbrak het contact met haar ex nadat Will vertelde dat hij door hem was bedreigd.

‘Dit bleek later dé leugen waarmee het isolement begon. Toen geloofde ik Will en stemde in om naar de stad te verhuizen. Ik zou een eigen huis zoeken met mijn kinderen. Een halfjaar na de eerste kus woonden we toch samen. Financieel logischer. En veiliger, volgens Will.’

BEDUUSD NA DE EERSTE KLAP

Op 1 januari 2020 kreeg Asha een nieuwe baan. Als financieel directeur kreeg ze de opdracht om het bedrijf te herstructureren. Wills eigenwaarde kelderde, terwijl haar zelfvertrouwen groeide. Toen vond Asha’s ex uit waar ze woonde. Hij zocht haar op, maar ze wimpelde hem af. Hoewel Asha van slag was, besloot ze niets aan Will te vertellen. Will dronk toen al meer en werd steeds vaker opvliegend. Een maand later hoorde hij via Asha’s kinderen alsnog over het onverwachte bezoek.

‘Hij kwam stomdronken en razend thuis van een avond met vrienden. Toen kwam die eerste vuist. Ik was letterlijk beduusd, wat net gebeurd was kwam amper bij me binnen. Zijn spijtbetuigingen leken oprecht. Ik vertelde het niemand. Want na de eerste klap ga je toch weg? Ik wilde zelf maar al te graag geloven dat de eerste klap ook de laatste was.

WEER VERHUIZEN

Ze verhuisden nogmaals, onder druk van Will, die volhield dat hij Asha voor haar ‘stalkende’ ex moest beschermen. De lockdowns startten. Will zette de coronamaatregelen in om Asha steeds meer aan huis te binden. Zijn jaloezie groeide. Hij haalde het in zijn hoofd dat Asha hem bedroog met de CEO van haar bedrijf. Na een promotie werd ze de belangrijkste kostwinner. Van de 50/50-afspraak voor de huur en vaste lasten kwam weinig terecht.

‘Het geld dat Will verdiende, gaf hij meteen uit aan belachelijk dure cadeaus voor mij en de kinderen. De volgende dag schold hij me uit voor ‘hoer’, die hem zijn geld afhandig maakte.’

DAGELIJKSE VERNEDERING

Vernederingen en scheldpartijen werden dagelijkse kost, ondertussen zelfs waar Asha’s kinderen bij waren. Dat zij zo close waren, vond Will maar verdacht. Hij begon te stoken, hield Asha’s dochter thuis toen haar zoon een danswedstrijd had. Door de lockdowns was het stel erg op elkaar aangewezen. Toen ze nogmaals verhuisden, nu naar een andere stad, ging het verbale geweld door. Schaarse mooie momenten eindigden steevast met een kutopmerking. Of erger.

‘Hij maakte me steeds vaker wakker ’s nachts. Soms drong hij zich aan me op, dan verkoos ik seks tegen mijn zin boven heftige ruzie. Soms mepte hij me ’s nachts uit bed, omdat hij er met zijn dronken kop rotsvast van overtuigd was dat ik vreemdging.’

DAGELIJKSE VERNEDERING

Vernederingen en scheldpartijen werden dagelijkse kost, ondertussen zelfs waar Asha’s kinderen bij waren. Dat zij zo close waren, vond Will maar verdacht. Hij begon te stoken, hield Asha’s dochter thuis toen haar zoon een danswedstrijd had. Door de lockdowns was het stel erg op elkaar aangewezen. Toen ze nogmaals verhuisden, nu naar een andere stad, ging het verbale geweld door. Schaarse mooie momenten eindigden steevast met een kutopmerking. Of erger.

‘Hij maakte me steeds vaker wakker ’s nachts. Soms drong hij zich aan me op, dan verkoos ik seks tegen mijn zin boven heftige ruzie. Soms mepte hij me ’s nachts uit bed, omdat hij er met zijn dronken kop rotsvast van overtuigd was dat ik vreemdging.’

BIJ EERSTE AANGIFTE ALARMBELLEN: EX-MILITAIR

Toen Will in de laptop van Asha’s zoon het telefoonnummer van de biologische vader zag, werd hij woest. Hij sleurde hem uit bed, sloeg de laptop en deur kapot, knipte betaalpasjes doormidden. Asha werd op de grond gegooid en met een mes bedreigd. Bibberend wachtte ze in badjas en slippers buiten op een kist tot de zon opkwam. Het geweld naar haar zoon was de druppel. Met de kinderen achterin reed ze weg en belde de politie. Op het politiebureau deed ze aangifte en werden er  letselfoto’s gemaakt. Will ontkende. Ook na de confrontatie met de foto’s die Asha maandenlang van haar verwondingen maakte en in een geheim mapje bewaarde, weigerde hij commentaar te geven.

‘Will is ex-militair. In Irak liep hij trauma’s op waar hij nooit over sprak. Wat mijn begrip voor hem verhoogde, was voor de politie en hulpinstanties juist een heldere alarmbel. Ze namen de dreiging serieus. Dezelfde dag stonden Jeugdbescherming en Blijf Groep voor de deur.’

EEN WANKEL ZELFBEELD EN VERTROUWEN IN INSTANTIES

Asha durfde niemand te vertrouwen. Ze schaamde zich, was bang voor het oordeel van de omgeving én van Wills dreigementen. Ook op haar werk, het enige lijntje met de buitenwereld, hield ze angstvallig haar mond. Haar zelfbeeld vervaagde, ze twijfelde constant aan haar vermogen om juist te oordelen en handelen. Ze bleef zich in Wills emoties verplaatsen, in zijn moeilijke jeugd en trauma’s.

‘Ik besloot vanaf de eerste aangifte om open te zijn naar instanties, al vond Will dat vreselijk. De medewerker van Blijf Groep die op huisbezoek kwam voelde meteen vertrouwd. Er kwam een veiligheidsplan, via Blijf Groep kregen de kinderen therapie. Ik leerde de lotgenotengroep kennen. Will noemde hen het ‘breiclubje’, ik noem ze mijn zegen en redding.’

NOG EEN AANGIFTE, NOG EEN KANS

In maart 2021 werd Will voor de eerste keer veroordeeld. Hij kreeg een taakstraf en mocht naar huis, onder voorwaarde dat hij niet meer zou drinken en in therapie zou gaan. Asha hoopte op een ommekeer. Het fysieke geweld hield een half jaar op. De vernederingen gingen door. Toen Will stopte met therapie ging het weer flink mis. Nadat Asha’s kinderen terugkwamen van hun opa en oma, ging hij door het lint.  

‘Na het contactverbod en de gesprekken die volgden gingen we opnieuw in therapie, om de week samen, om de week individueel. Als hij zou stoppen met de behandeling, zou de relatie over zijn. De focus lag in de gezamenlijke sessies vooral bij zijn drankmisbruik en PTSS. Bij de lotgenoten ging het over mij, over mijn proces.’       

BONT EN BLAUW NAAR EEN CONGRES

Het stel verhuisde weer, op de vlucht voor hun geluidsoverlast. De relatie verslechterde verder. Will vergezelde Asha naar een congres in Duitsland. Hij zou ook werken, maar kwam niet verder dan dronken worden en waanideeën verzinnen over hoe Asha op terrasjes zat en hem vrolijk bedroog met rijke mannen in pak. In de hotelkamer ging hij op een avond twee uur lang los. ’s Ochtends deed zelfs ademen pijn. Asha bedekte alle blauwe plekken en ging alsnog naar het congres.

‘Die lente gaf Will in een therapiesessie zelf aan dat hij de relatie wilden stoppen. Maar toen hij voelde dat hij me kwijtraakte, klampte hij zich harder aan me vast. Ook met geweld’

EEN STRAFDOSSIER VAN 300 PAGINA’S

Die zomer ging Will dagenlang door het lint. Hij sloeg Asha zelfs toen ze achter het stuur zat. Een paar dagen later beukte hij in de badkamer op haar in, nadat ze voor het eerst in lange tijd een paar uurtjes slaap gepakt had. Will kreeg haar telefoon, laptop en pasjes te pakken en dreigde haar te vermoorden als ze aangifte zou doen. Asha hinkte naar kantoor, waar ze de politie belde. Terwijl de speurtocht naar Will startte, schakelde Asha met de alarmknop van Blijf Groep op zak alle instanties in. De scheldpartijen en bedreigingen op sociale media, in haar mailbox en op de voicemail gingen dook, ook tijdens het contactverbod. Asha deed ook aangifte voor stalking en doodsbedreiging, Will wachtte haar kinderen nog steeds op in het station. Zelf sprak ze Will die zomer bij Blijf Groep voor het laatst.

‘Advocaten, de recherche, hulpverleners: ze waren er allemaal. Hij kreeg naast een verlengd contactverbod ook een locatieverbod voor de scholen van de kinderen en mijn werk. Hij heeft wel 60 keer contact gezocht, ook al moest hij daar boete voor betalen. Het strafdossier telt nu meer dan 300 pagina’s.’

KINDERMISBRUIK EN INTERGENERATIONEEL TRAUMA

KINDERMISBRUIK EN INTER-GENERATIONEEL TRAUMA

In november 2022 kwam Asha terug van een zakenreis. De nicht bij wie haar kinderen gelogeerd hadden, meldde Asha dat de school tijdens haar afwezigheid gebeld had. Asha’s dochter bleek aan de leraar te hebben verteld dat ze op het einde van de relatie seksueel misbruikt werd door Will. Asha kon niet meer eten of slapen na deze klap, maar de psychiater wilde geen medicatie geven. Ze moest alert blijven! Een maand na de aangifte bij de zedenpolitie werd haar dochter verhoord. De zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

‘Mijn dochter kan ermee leven, ze vindt het fijn dat ze tijdens het verhoor haar verhaal kon vertellen. Het geweld dat Will mij aandeed, kan ik een plek geven. Hem hiervoor vergeven helpt me vooruit. Maar het misbruik van mijn dochter vergeef ik hem niet. Het trauma wordt nog een generatie doorgegeven. Ik heb Creoolse en Javaanse roots. Met de vrouwen in onze familie praat ik nu over de shit die wij al generaties meemaken. Het moet stoppen!’

HET MOET STOPPEN!

PRATEN
EN
VERWERKEN

Na twee jaar therapie kan Asha zonder verder. Ze verhuisde met haar kinderen naar een geheim adres in een andere stad, met camera’s en veel sociale controle. Na een jaar pauze werkt ze weer, op een nieuwe plek. De kinderen voelen zich fijn op school. Asha vindt veel steun in haar omgeving. Ook heeft ze weer contact met de zogenaamde ‘stalker’. Hun vriendschap is helend, ook voor Asha’s kinderen, die nog steeds gehecht zijn aan de jongens die vijf jaar lang hun stiefbroers waren.

PRATEN EN VERWERKEN

Na twee jaar therapie kan Asha zonder verder. Ze verhuisde met haar kinderen naar een geheim adres in een andere stad, met camera’s en veel sociale controle. Na een jaar pauze werkt ze weer, op een nieuwe plek. De kinderen voelen zich fijn op school. Asha vindt veel steun in haar omgeving. Ook heeft ze weer contact met de zogenaamde ‘stalker’. Hun vriendschap is helend, ook voor Asha’s kinderen, die nog steeds gehecht zijn aan de jongens die vijf jaar lang hun stiefbroers waren.

Scroll naar boven